Socrealizm
Każda praca socrealistyczna musiała zawierać w sobie pewne treści. Przede wszystkim należało podkreślać w niej na każdym kroku potęgę i wyjątkowość Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. W absolutnie żadnym wypadku nie można było wskazać nawet najmniejszej słabości ZSRR, to groziło oskarżeniem o sabotaż. Wszystkie dzieła były pompatyczne, niezwykle pozytywne, przedstawiały ZSRR - jak i w ogóle obecna sytuację w państwie - jako coś wspaniałego, co rozwija się we wręcz błyskawicznym tempie. Większość dzieł artystycznych - co najwyraźniejsze jest w filmie - zawierała element walki z przeciwnikami systemu komunistycznego. Przeciwnikami byli albo kułacy, albo trockiści, albo imperialiści, albo burżuazja... okazywało się, że Związek Radziecki ma naprawdę wielu wrogów. Wszyscy oni byli przedstawiani jako postacie z gruntu złe, dążące jedynie do zaspokojenia własnych chorych i wrogich społeczeństwu pragnień. Wydawali oni wojnę miłującemu pokój, demokrację i prawa człowieka Związkowi Radzieckiemu, bo nie mogli znieść jego potęgi. Było to niebywale wręcz uproszczenie, spłycenie, które przemawiało jedynie do najmniej inteligentnych i wykształconych osób - takich jednak w ZSRR było pod dostatkiem.